Imouto sae Ireba Ii. ตอนที่ 12 (ตอนจบ)
ในอดีตอิซึกิก่อนจิฮิโระจะมา มิตาโฮระ อายาเนะ ลูกสาวของแม่บ้านได้มาที่บ้านเขา จึงช่วยแนะนำไลท์โนเวลให้เธอ เริ่มจากเรื่อง คงจะดีถ้ามีน้องสาวสักคน ให้อ่าน เธอมายืมไลท์โนเวลเรื่อยๆ
ในอดีตอิซึกิก่อนจิฮิโระจะมา มิตาโฮระ อายาเนะ ลูกสาวของแม่บ้านได้มาที่บ้านเขา จึงช่วยแนะนำไลท์โนเวลให้เธอ เริ่มจากเรื่อง คงจะดีถ้ามีน้องสาวสักคน ให้อ่าน เธอมายืมไลท์โนเวลเรื่อยๆ
อิสึกิปั่นต้นฉบับจนเสร็จ ฝากมิยาโกะที่มาถึงให้ไปส่งแทน บ.ก.อีกคนยังลำบากที่ตามงาน นายูตะ ยาก มิยาโกะจึงไปทวงงานให้
แม่ของอิสึกิเสียตอนมัธยมต้นปีสอง 3 ปีต่อมา พ่อเขาแต่งงานใหม่กับแม่ของจิฮิโระ ทำให้เขาไม่พอใจนักและออกจากบ้านภายหลัง แต่ความสัมพันธ์กับน้องตนดีขึ้น
เมื่อได้เห็นผลงานไคโกะ ถึงจะดีแบบที่หวังแต่อิสึกิได้พบว่าตัวละครเขาไม่ได้เปลือยทั้งร่างอย่างที่ควรจะเป็น เพราะไคโกะเป็นพวกคลั่งชุดชั้นในและคิดว่าสวมชั้นในจะมีเสน่ห์กว่า
อิสึกิ สอบถาม มิยาโกะ แทนฮารุโตะ จึงทราบว่าเธอยังไม่มีแฟน มีการจัดงานวันเกิดอายุ 21 ปีให้เธอที่บ้านของอิตสึกิ ระหว่างดื่ม เธอพูดเรื่องที่ตนไม่ได้เป็นผู้ใหญ่
เสียงวิจารณ์ผลงานอนิเมะตอนสองของฮารุโตะยังแย่เหมือนเดิม อิสึกิจำได้ว่าฮารุกะเคยบอกว่าอยากเล่น TRPG (Tabletop RPG) จึงเรียกคนอื่นมา ให้ฮารุโตะเป็นเกมมาสเตอร์
มิคุนิยามะ ไคโกะ (อายุ 20) นักวาดสาวหน้าใหม่ วาดผลงานล่าสุดของอิตสึกิ เธอเป็นแฟนผลงานแล้วยังอยากได้น้องสาวแบบที่เขาวาด ทำให้คุยกับอิสึกิสนุกและเป็นคนแรกที่เข้าใจผลงานเขา
อิสึกิ โดนบก.ลากไปปั่นต้นฉบับให้ทันเดดไลน์ของจริง แต่ก็หลบหนีออกมาจากบริษัท พบเซ็ตสึนะที่ชวนไปบ่อน้ำร้อนรวมเพื่อส่องสาวๆ แต่กลับมีแต่หญิงชรา
อิสึกิ มีเขียนนิยายเล่มใหม่ได้ครึ่งเล่มและมีปัญหากับการคิดถึงบทสรุปย่อๆ ของเรื่องโดยทำให้ผู้อ่านสนใจแต่ไม่สปอยเกินไป ในวันวาเลนไทน์ ฮารุโตะมาฉลองพร้อมภาพถ่าย
นายุตะ เสนอไอเดียอิสึกิให้ไปโอกินาว่าที่อุ่นกว่าบ้านเขาที่ฮีตเตอร์เสีย มิยาโกะ ตามไปด้วย ส่วนฮารุโตะ ติดเขียนบทอนิเมะจึงไปด้วยไม่ได้ ตอนทานอาหาร
นายุตะ คุยกับ มิยาโกะ เธอจึงเล่าเรื่องของอิสึกิในมหาวิทยาลัยให้ฟัง เขาไม่คุยกับใครจนทราบว่าเขียนนิยายตลอดเวลา หลังได้ลองอ่านเธอไม่เข้าใจสิ่งที่เขาเขียน จนถูกด่า
ฮาชิมะ อิสึกิ นักเขียนไลท์โนเวลวัย 20 ปี แต่เป็นประเภทคลั่งน้องสาวเกินขนาด จนเอาเรื่องมโนเพ้อฝันถึงน้องสาวในความคิดเขามาใช้ในงานเขียนด้วย จนบรรณาธิการ โทกิ ปฏิเสธงานเขียนเขา